Çfarë duhet të arrijë takimi i parë
Takimi i parë nuk ka pse të sqarojë nëse do ta duash këtë njeri. As nuk mundet. Duhet t’u përgjigjet dy pyetjeve shumë më të vogla: a më pëlqen të jem pranë këtij personi? Dhe a shohim afërsisht në të njëjtin drejtim? Të gjitha të tjerat kanë kohë.
Kush shkon me këtë qëndrim, e lehtëson veten nga shumë presion. Nuk ke pse të shkëlqesh dhe as të zbulosh gjithçka për personin tjetër. Do vetëm të mësosh mjaftueshëm për të vendosur nëse duhet të ketë një takim të dytë. Ky është një synim i arritshëm për një mbrëmje, dhe është i sinqertë për të dy.
Të takohesh me qëllim nuk do të thotë ta kontrollosh tjetrin me ngulm. Do të thotë ta përdorësh kohën që në fund të kesh një përgjigje, jo një ngritje supesh. Shumë takime të para mbarojnë me ‘Ishte bukur’ dhe megjithatë nuk të çojnë askund, sepse askush nuk pyeti atë që donte të dinte në të vërtetë.
Zgjidh një vend ku dëgjoheni
Vendi ndikon në atë që mësoni për njëri-tjetrin. Një lokal i zhurmshëm lejon vetëm biseda të lehta, një kinema asnjë bisedë fare. Më mirë është një kafene me tavolina në qoshe, një lokal i qetë vere ose një shëtitje me një cak, për shembull drejt një pike panoramike ose një akulloreje. Kryesorja është që të flisni pa bërtitur mbi muzikën.
Shëtitja ka një përparësi që shumëkush e nënvlerëson. Ecni krah për krah në vend që të rrini përballë, dhe kjo ua heq peshën heshtjeve. Kush është nervoz, shpesh flet më lirshëm duke ecur. Dhe kur biseda ngec, rrethina gjithmonë të jep diçka për të folur.
Planifikoje takimin që të ketë një fund natyral, por që të mund të zgjatet. Një kafe të shtunën pasdite ose një pije pas punës u lë të dyve zgjedhjen. Kush ndihet mirë, propozon edhe një shëtitje. Kush jo, mund të largohet pas një ore pa e lënduar askënd.
Mos e shty pyetjen e madhe për në takim
Pyetja se çfarë kërkon dikush, në rastin më të mirë bëhet që në chat. Atje kushton pak: një ‘Çfarë po kërkon tani në aplikacion?’ bëhet shpejt dhe merr përgjigje shpejt mes dy mesazheve. Kush e di këtë para takimit, nuk ka pse të presë me nervozizëm momentin e duhur. Dhe nëse dikush do diçka krejt tjetër, ia kurseni njëri-tjetrit një mbrëmje.
Nëse pyetja është ende e hapur, bëje herët në mbrëmje, por lehtë. Jo sapo uleni, por kur biseda është ngrohur. Për shembull: ‘Si përfundove në aplikacion, dhe çfarë shpreson të gjesh?’ Kjo tingëllon si kureshtje, jo si intervistë pune.
Trego edhe diçka për veten. ‘Të them të drejtën, kërkoj diçka serioze dhe nuk dua të shkruaj pafundësisht para se të takoj dikë’ ia lehtëson tjetrit të përgjigjet po aq hapur. Kush tregon i pari diçka për veten, zakonisht merr përgjigje më të sinqerta se ai që vetëm pyet.
Pyetje që tregojnë më shumë se ‘Çfarë kërkon?’
Përgjigjja ndaj ‘Çfarë kërkon?’ shpesh është një formulë. Vjen një ‘diçka serioze’ ose ‘shohim si shkon’, dhe di pak më shumë se më parë. Më shumë tregojnë pyetjet për jetën që dikush bën tani. Aty duket nëse ka fare vend për një njeri tjetër.
Pyetjet e mira janë njëkohësisht konkrete dhe të hapura. ‘Si duket një e diel e zakonshme për ty?’ ‘Çfarë ka ndryshuar te ti në dy vitet e fundit?’ ‘Për çfarë gjen kohë, edhe kur ke shumë punë?’ Përgjigjet tregojnë sa e mbushur është një jetë, çfarë ka rëndësi për dikë dhe nëse po shikon përpara apo pas.
Kushtoji më pak vëmendje përmbajtjes së përgjigjeve të veçanta dhe më shumë drejtimit të tyre. Kush flet për plane që kanë një nesër, mendon ndryshe nga ai që flet vetëm për pushimet e fundit ose ndarjen e fundit. Dhe kush pas çdo pyetjeje të pyet edhe ty, tregon se nuk e intereson vetëm historia e vet.
Jo marrje në pyetje, por bisedë
Rreziku më i madh për një takim me qëllim është lista e kontrollit në kokë. Dëshira për fëmijë, vendbanimi, feja, puna, marrëdhënia me familjen: kush i pyet të gjitha këto brenda nëntëdhjetë minutash, mëson shumë dhe nuk ndien asgjë. Personi tjetër ndihet i kontrolluar, jo i parë. Dhe përgjigjet po aq me kujdes.
Një bisedë e mirë ka një ritëm pyetjesh dhe rrëfimesh. Për çdo pyetje që bën, trego edhe diçka për veten. Kur një temë ndez diçka, qëndro te ajo në vend që të kalosh te pika tjetër. Në një bisedë të mirë gjërat e rëndësishme shpesh dalin vetë, sepse të dy e ndiejnë që duan t’i thonë.
Disa tema mund të presin edhe deri në takimin e dytë ose të tretë. Fëmijët dhe martesa janë pyetje qendrore për shumë njerëz, por në mbrëmjen e parë mjafton një aluzion se nga anon mendimi yt. Kush i diskuton me hollësi menjëherë, vendos për një jetë të përbashkët para se ta dijë nëse do të pijë një kafe të dytë.
Çfarë mund të vëresh rrugës
Shumë gjëra i mëson pa pyetur. Si flet personi për lidhjet e mëparshme, kur del tema: shkurt dhe me drejtësi, apo me shumë hidhërim? Si flet për familjen, punën, shokët? Njerëzit shpesh tregojnë më shumë për veten në fjali të rastit sesa në përgjigje të pyetjeve të drejtpërdrejta.
Edhe vëmendja tregon diçka. A është telefoni mbi tavolinë dhe ndizet vazhdimisht? A të dëgjon kur flet, apo pret vetëm radhën e vet? A kujton diçka që e ke përmendur në chat? Gjëra të vogla si këto tregojnë nëse dikush është vërtet aty.
Dhe në fund: si je ti vetë? A je më i qetë se në fillim të mbrëmjes, apo më i tendosur? A qesh sepse është qesharake, apo nga mirësjellja? Mënyra si ndihesh vetë është një tregues më i besueshëm se çdo listë kriteresh.
Fundi i mbrëmjes
Shumë takime të para mbarojnë me një ‘Flasim’ të paqartë. Tingëllon miqësore dhe i lë të dy në errësirë. Nëse do ta shohësh personin sërish, mund ta thuash në ndarje: ‘Më pëlqeu shumë dhe do të doja të të shihja përsëri.’ Ky nuk është presion, por një informacion me të cilin tjetri mund të bëjë diçka.
Nëse nuk je i sigurt, më mirë mos thuaj asgjë të madhe sesa diçka të pavërtetë. Një ‘Faleminderit për mbrëmjen, mbërrifsh mirë’ është i sinqertë dhe nuk premton asgjë. Vendimin mund ta marrësh me qetësi të nesërmen. Ajo që duhet ta shmangësh, është një ‘Patjetër sërish!’ plot entuziazëm, për të cilin pendohesh mëngjesin tjetër.
Kush paguan është një pyetje mbi të cilën disa takime të para pengohen pa nevojë. Zgjidheni thjesht dhe pa teatër, për shembull kur njëri ofron dhe tjetri pranon, ose kur e ndani. Më e rëndësishme se zgjidhja është që askush të mos ndihet pas kësaj borxhli.
Dita pas takimit
Të nesërmen ia vlen një vështrim i shkurtër prapa para se të shkruash. Jo te pyetja nëse u plotësuan të gjitha kriteret, por te dy pyetjet e fillimit. A më pëlqeu të isha me këtë person? Dhe a tingëllon ajo që kërkon si ajo që kërkoj unë? Dy herë po mjafton për një takim të dytë.
Pastaj shkruaj, dhe në mënyrë konkrete. ‘Do të doja të të shihja sërish, a ke kohë të enjten apo të shtunën?’ është më mirë se ‘Duhet ta përsërisim’. Një propozim me ditë ia bën të lehtë tjetrit të thotë po, dhe të tregon shpejt sa serioz është interesi i tij.
Nëse je i pasigurt, një takim i dytë është një provë e drejtë. Disa njerëz janë nervozë në mbrëmjen e parë dhe e tregojnë veten vetëm herën e dytë. Një takim i tretë vetëm nga mirësjellja, përkundrazi, nuk i ndihmon askujt. Nëse pas dy mbrëmjesh nuk është rritur asgjë, mund ta mbyllësh me mirësjellje dhe qartësi atë që nuk duhet të vazhdojë.