Një pushim nuk është humbje
Shumë njerëz e fshijnë një aplikacion takimesh në një mbrëmje të keqe dhe e shkarkojnë sërish pas tri ditësh. Ky nuk është pushim, por një shpërthim inati me biletë kthimi. Një pushim i vërtetë është një vendim që e merr me mendje të qetë, me një kohë të përafërt dhe me një ide se çfarë do të bësh ndryshe gjatë kësaj kohe. Dallimi duket i vogël, por ndryshon mënyrën si kthehesh më pas.
Kush kërkon një lidhje, shpesh ndien se çdo javë pa aplikacion është kohë e humbur. Kjo vlen vetëm nëse javët në aplikacion do të kishin sjellë diçka. Kush shkruan i lodhur, i nervozuar ose indiferent, mbledh biseda që nuk të çojnë askund dhe takime ku nuk arrin të hapesh. Në këtë gjendje, një pushim kushton më pak se vazhdimi.
Si e kupton që ka ardhur koha
Shenja më e qartë është kur nuk i lexon më njerëzit, por i kalon si detyra. Hap një profil, kërkon arsyen e parë për një jo dhe vazhdon më tej. Mesazhet e reja të duken si detyrim, jo si kureshtje. Nëse para një përputhjeje të këndshme mendimi yt i parë është ‘Prapë s’do të dalë gjë’, me këtë qëndrim e shkruan edhe mesazhin e parë.
Shenja e dytë është jashtë aplikacionit. E hap edhe një herë në mbrëmje, ndonëse doje të flije. Disponimi yt varet nga fakti nëse dikush të është përgjigjur. Pas një fundjave me shokët, mendimi i parë është se në atë kohë mund të kishe shkruar. Atëherë aplikacioni zë më shumë vend në jetën tënde sesa e justifikon dobia e tij.
Dhe ndonjëherë arsyeja është krejt praktike: një shpërngulje, një provim, një prind i sëmurë, një periudhë kur thjesht nuk ke asnjë mbrëmje të lirë. Kush vazhdon të kërkojë në një kohë të tillë, i lë të presin njerëz që duan diçka që ti tani nuk mund ta japësh. Atëherë pushimi është edhe një formë respekti.
Pauzë, fshehje apo fshirje
Para se ta fshish aplikacionin, shiko çfarë ofron. Shumë aplikacione të lejojnë ta fshehësh profilin pa e fshirë: te Bumble quhet modaliteti Snooze, Hinge ka një funksion pauze, ndërsa te Tinder mund të zgjedhësh të mos u shfaqesh më të tjerëve. Fotot, tekstet dhe përputhjet mbeten, por askush i ri nuk të sheh. Emrat e këtyre funksioneve ndryshojnë herë pas here, prandaj kërko te cilësimet diçka si pauzë ose fshehje e profilit. Për një pushim prej disa javësh, kjo zakonisht është zgjidhja më e mirë.
Fshirja është një hap tjetër. Ia vlen kur vetë ikona në ekran të shtyn ta hapësh, ose kur e do pushimin si një prerje të qartë. Atëherë aplikacioni ikën, dhe bashkë me të edhe bisedat e vjetra. Mbaj parasysh se fshirja e aplikacionit nga telefoni zakonisht nuk e fshin llogarinë. Kjo bëhet vetëm te cilësimet e llogarisë.
Një rrugë e mesme është ta zhvendosësh aplikacionin në një dosje në faqen e fundit të ekranit dhe t’i fikësh njoftimet. Duket gjë e vogël, por funksionon çuditërisht mirë, sepse shumë hapje ndodhin nga zakoni, jo nga qëllimi. Kur duhet ta kërkosh aplikacionin, e kupton nëse vërtet do ta hapësh.
Çfarë u detyrohesh bisedave të hapura
Një pushim nuk të prek vetëm ty. Nëse po u shkruan dy a tre njerëzve, për ta thjesht zhdukesh sapo e fsheh profilin ose e fshin aplikacionin. Nga jashtë kjo duket si ghosting, edhe kur nuk e ke pasur këtë qëllim. Një fjali e shkurtër më parë ia kursen tjetrit hamendësimet.
Kjo fjali nuk ka pse të shpjegojë më shumë sesa ke dëshirë të ndash. Për shembull: ‘Po marr një pushim nga aplikacioni, sepse tani nuk kam kohën dhe qetësinë që do të doja. Faleminderit për bisedën, të uroj gjithë të mirat.’ Kjo është e sinqertë dhe nuk lë pas shpresa të rreme. Kush të përgjigjet me mirësjellje, të ka kuptuar.
Më e vështirë është kur mes tyre ka dikë që të intereson vërtet. Atëherë mund ta pyesësh nëse doni të mbani kontakt jashtë aplikacionit, ose të propozosh një takim para se të largohesh. Ajo që nuk duhet ta bësh, është ta lësh në pritje me një ‘Do të lajmërohem kur të kthehem’ të paqartë. Ose mbetesh i arritshëm për këtë njeri, ose e lë të lirë me sinqeritet.
Çfarë ka vend në pushim dhe çfarë jo
Një pushim nuk është projekt me objektiva. Megjithatë ndihmon që kohën e liruar të mos e mbushësh menjëherë me një ekran tjetër. Kush e mbyll aplikacionin e takimeve dhe pastaj kalon dy orë duke parë foto çiftesh, ka ndërruar vetëm dritaren. Pushimi vepron vetëm kur i hap vend diçkaje tjetër.
Disa gjëra i shkojnë mirë kësaj kohe: t’i takosh shokët më shpesh, të nisësh një kurs, t’i kalosh mbrëmjet sërish pa telefon dhe të mendosh se çfarë kërkon në të vërtetë. Pyetjes së fundit shpesh i përgjigjesh më mirë në qetësi sesa në mes të kërkimit. Ndihmon ta shkruash përgjigjen në dy a tri fjali. Këto fjali do të të duhen më vonë, për profilin dhe për pyetjen se kë do të takosh vërtet.
Ajo që nuk ka vend në pushim, është shikimi i fshehtë. Një llogari e dytë vetëm për të parë kush është aty, ose një vështrim i shpejtë nëse të është përgjigjur dikush, e mbajnë mendjen brenda aplikacionit. Nëse e vëren që nuk mund ta lësh, ky nuk është dështim. Është një shenjë se për ty fshirja përshtatet më mirë se fshehja.
Sa gjatë mund të zgjasë një pushim
Nuk ka kohëzgjatje të caktuar, por disa ditë zakonisht janë pak. Brenda një jave kalon inati për një mbrëmje të keqe, por jo lodhja që është mbledhur me muaj. Një muaj është një kornizë e mirë, ose një ngjarje si pikë fundi, për shembull pas pushimeve ose pasi të ketë kaluar provimi. Një datë në kalendar ndihmon, sepse e dallon pushimin nga tërheqja.
Në fund të kësaj kohe vendos përsëri, jo automatikisht. Ndoshta do të kthehesh, ndoshta shton edhe dy javë, ndoshta kupton se tani nuk do të kërkosh fare. Të tri përgjigjet janë në rregull. E rëndësishme është vetëm t’i japësh me vetëdije dhe të mos e hapësh aplikacionin sërish një ditë nga mërzia.
Kush merr një pushim të gjatë, për shembull gjysmë viti, nuk duhet ta ndezë thjesht profilin sërish kur kthehet. Fotot vjetrohen, rrethanat e jetës ndryshojnë dhe teksti i atëhershëm ndoshta përshkruan dikë që nuk je më. Një profil që duket qartë se vjen nga një kohë tjetër, u bie në sy të tjerëve më shpejt nga sa mendon.
Si e kupton që do të kthehesh
Shenja më e mirë është kureshtja në vend të detyrimit. Takimet nuk i mendon si një detyrë që duhet ta nisësh përsëri, por ke vërtet dëshirë të njohësh njerëz. Ndoshta në jetën e përditshme ke parë dikë pak më gjatë në sy dhe e ke ndier që kjo të gëzon. Ose ke kaluar një mbrëmje me një çift dhe ke menduar: edhe unë dua diçka të tillë, dhe tani kam forcë për këtë.
Një shenjë e keqe, përkundrazi, është presioni nga jashtë. Një dasmë në rrethin e shokëve, një pyetje nga familja, një ditëlindje me numër të rrumbullakët. Këto raste janë të kuptueshme, por të kthejnë me të njëjtin padurim me të cilin ike. Kush kërkon nga frika, shkruan ndryshe nga ai që kërkon nga interesi, dhe pala tjetër e ndien këtë.
Një provë e mirë është një pyetje e thjeshtë: nëse sot do të kisha një takim të bukur, a do të kisha kohë dhe hapësirë në javët e ardhshme ta shihja sërish këtë person? Nëse përgjigjja është po, je gati. Nëse është ‘jo vërtet’, pushimi nuk ka mbaruar ende, sado gjatë të ketë zgjatur.
Kthehu ndryshe nga si ike
Pushimi ia vlen vetëm nëse pas tij nuk bën saktësisht të njëjtën gjë si më parë. Rishkruaje profilin me fjalitë që i shënove në qetësi. Vendos një kufi se sa kohë në ditë kalon në aplikacion dhe mbaje të vogël numrin e bisedave që zhvillon njëkohësisht. Kush u shkruan vërtet tre njerëzve, mëson më shumë se ai që bën muhabet të sjellshëm me dymbëdhjetë.
Ndoshta duhet të ndryshojë edhe mjedisi. Nëse rrëshqitja pa fund të ka lodhur, ia vlen të shohësh aplikacione që janë ndërtuar ndryshe. Hinge mbështetet te profile me pyetje të shkurtra, përgjigjeve të të cilave u reagon drejtpërdrejt. embla, një aplikacion shqiptar takimesh që ende nuk ka dalë në App Store, heq dorë krejt nga rrëshqitja: çdo ditë ka një pyetje të ditës, dhe kush përgjigjet, i sheh përgjigjet e të tjerëve në një tryezë me tetë vende. Një ritëm i tillë e bën të vështirë rikthimin në rrethin e vjetër pa fund.
Dhe nëse pas kthimit e vë re që lodhja rikthehet shpejt, kjo nuk është turp. Ndoshta pushimi ishte shumë i shkurtër, ose pyetja se çfarë kërkon ende nuk ka marrë përgjigje. Një pushim i dytë nuk është hap prapa. Tregon se e merr seriozisht kohën tënde.